Mina typu S była uruchamiana w większości wypadków trójpalcowym zapalnikiem naciskowym, który mógł istnieć podobnie zharmonizowany do roli zapalnika naciągowego na skroś dodanie specjalnego adaptera. W obszar dedykowanego zapalnika miny wolno było zainstalować każdy z osobna stereotypowy niemiecki zapalnik, także elektryczny, czyli spłonkę, co umożliwiało zdalną detonację na wskroś operatora[2]. Proces inicjowania eksplozji przebiegał wewnątrz dwóch etapach (patrz szkic obok).
Czas pośród zainicjowaniem zapalnika miny oraz detonacją ładunku miotającego wynosił od chwili 3,9 do 4,5 sekundy zależnie od momentu tego, w charakterze niespiesznie poza spoczywała wewnątrz ziemi, i jako stricte była wykonana. Zgodnie z dokumentacją niemiecką promień śmiertelnego rażenia miny typu S wynosił naokoło 20 metrów, i zadawania ran w środku promieniu do 100 metrów[2]. Amerykańska podręcznik szkoleniowa ostrzega, że promień, do wnętrza którym poza ta jest zdolna zadawać obrażenia, wynosi aż 140 metrów[10].
Ze względu na niezrozumienie zasady działania miny, żołnierze amerykańscy sądzili, że poza nie zdetonuje do momentu zdjęcia nogi z zapalnika. W rzeczywistości erupcja miny następowała bez względu na zaprzestanie nacisku na zapalnik. Zarówno pozostanie na minie jako także usiłowanie ucieczki przedtem nią uprzedni równie ryzykowne. Najskuteczniejszym sposobem ratowania się zanim trafieniem szrapnelami z miny było padnięcie na ziemię twarzą do ziemi najszybciej, jako to było możliwe.