S-mine była skonstruowana w zasadzie z metalu, tak więc wykrycie jej wobec pomocy wykrywacza metalu było względnie łatwe. Sprzęt tego typu był atoli rzadkością na wyposażeniu jednostek piechoty, natomiast posiadane egzemplarze uprzedni raczej niewygodne również podatne na uszkodzenia. Innym, znacznie popularniejszym sposobem wykrywania min było systematyczne nakłuwanie gruntu nożem oznacza to bagnetem, co lecz było zajęciem nadzwyczaj czasochłonnym. Przy użyciu ostrza należało nakłuwać glebę poniżej kątem, ażeby przypadkowo nie zrealizować zapalnika[10].
Wykryta maska mogła znajdować się rozbrojona do wnętrza nadzwyczaj wyprężony sposób. W celu zabezpieczenia poprzednio niekontrolowanym wybuchem na przestrzeni minowania, niemieckie zapalniki naciskowe wcześniejszy wyposażone w środku zawleczkę, która blokowała iglicę spłonki poprzednio wyzwoleniem. Zawleczka była wyciągana po umieszczeniu miny wewnątrz ziemi. Rozbrojenie miny wyposażonej w środku zarzewie naciskowy polegało na wetknięciu do wnętrza wejście po zawleczce kawałka drutu, który blokował iglicę zapalnika. Dezaktywacja miny z zapalnikiem naciskowym dodatkowo elektrycznym była w dalszym ciągu prostsza, ponieważ polegała na odcięciu linki naciągu oznacza to przewodu elektrycznego.
Pomimo łatwego procesu rozbrajania miny wskazana była duża rozwaga ze względu na stosowanie wskroś Niemców min pułapek. Sposób postępowania z wykrytą miną polegał na ostrożnym wyjęciu jej z gruntu także wykręceniu zapalnika. Aby szczerze zdezaktywować minę możliwe było wykręcenie trzech znajdujących się wokół tulei zapalnika korków, wobec którymi znajdowały się spłonki detonujące[10].