Niemiecka pozór typu S posiadała zduplikowany silny walcowaty tułów o wysokości wokół 13 centymetrów oraz średnicy 10 cm. Korpus zewnętrzny był równoczesny z wewnętrznym pod pomocy trzech aluminiowych śrubek ulegających zerwaniu wobec wpływem ciśnienia gazów prochowych ładunku miotającego.
W górnej pokrywie miny znajdowała się tuleja z gwintem zewnętrznym dziewka służebna do wkręcenia zapalnika. SMi-35 miała jeden zarzewie zainstalowany centralnie także trzy spłonki detonujące z opóźniaczami umieszczone naokoło zapalnika inicjującego. Późniejsza model miny SMi-44 posiadała uprzednio z trudem jedną spłonkę detonującą umieszczoną centralnie co wymusiło ruch zapalnika inicjującego w środku stronę krawędzi miny. Poza otworami do montażu zapalnika oraz spłonek w środku górnej pokrywie miny znajdował się wciąż jeden wejście zamknięty nakrętką, który służył do napełnienia miny materiałem wybuchowym do wnętrza fabryce. Masa miny wynosiła wokół 4 kilogramów wobec czym zależała płeć nadobna od momentu tego czyli wypełnienie stanowił lżejszy sproszkowany to znaczy granulowany to znaczy cięższy lany trotyl[2].
Głównym materiałem wybuchowym miny był trotyl, i ładunkiem miotającym, wyrzucającym minę ponad powierzchnię gruntu pył czarny. Działanie zapalników miny polegało na wytworzeniu iskry, której zadaniem było rozpoczęcie eksplozji materiału wybuchowego wewnątrz jej wnętrzu. W standardowym zapalniku naciskowym do inicjacji ładunku wykorzystywano iglicę również spłonkę[10].
Zapalnik ładunku miotającego działał z opóźnieniem wokół czterech sekund po zainicjowaniu. Eksplozja ładunku miotającego powodowała zerwanie śrubek łączących oba korpusy miny, eksmisja jej przeszło powierzchnię ziemi także palenie się opóźniaczy (o krótkim czasie działania) trzech spłonek detonujących. Korpus zewnętrzny po zapaleniu ładunku prochu czarnego pozostawał do wnętrza ziemi, oraz wewnątrz górę wyskakiwała zasadnicza rozmiary miny.
Opóźnienie zapłonu było w ten sposób dobrane, iżby poza osiągnęła przyzwoicie dużą wysokość ponad gruntem zanim nastąpiła eksplozja. SMi-44 posiadała wyróżniający się mechanizm wyzwalający eksplozję na zadanej wysokości. Do dennej części korpusu zewnętrznego przytwierdzono linkę która drugim końcem była zamocowana do zawleczki uruchamiającej iglicę inicjującą drugą spłonkę detonującą nabój potężny miny. Mina eksplodowała po osiągnięciu wysokości ograniczonej długością linki.
Standardowy lont naciskowy został zaprojektowany tak, iżby powodował zapłon po zadziałaniu masą większą niż 7 kilogramów, co miało odwrócić detonowaniu jej wskroś zwierzęta dodatkowo przypadkowe oddziaływania przyrody. Zapalnik naciągowy pył zaświtać litery Y również powodował detonację miny po wyrwaniu drutu naciągu[2].