Mina typu S okazała się niezwykle skuteczną bronią również zarówno alianci w charakterze dodatkowo inne państwa opracowały na jej podstawie własne rozwiązania min wyskakujących. Inspirowane niemieckim rozwiązaniem miny produkowano w ten sposób w toku II wojny światowej w charakterze także kilkadziesiąt lat po jej zakończeniu, tudzież miano Skacząca Betty przyjęła się jak generalne zdefiniowanie wielu z tych rozwiązań.
Finlandia rozpoczęła zakup min SMi-35 (pod oznaczeniem pommiansa m/41-S) od chwili Niemców społem z początkiem wojny zimowej w środku ramach umowy dwustronnej o pomocy militarnej. Chociaż urządzony z przepychem się one niepomiernie skuteczne, to sumpt zakupu był nieco znaczny. Podczas wojny kontynuacyjnej Finlandia rozpoczęła prace powyżej własną miną wyskakującą niemniej jednak bez większych sukcesów[3].
Francuska maska Mle 1939 została zainspirowana niemiecką konstrukcją, tymczasem ze względu na raczej szybkie zlecenie Francji na wskroś wojska niemieckie do wnętrza 1940 roku nie była niewiasta w szerokim zakresie wykorzystywana. Członek Francuskiego Korpusu Inżynieryjnego Pierre Delalande zdołał uniknąć pospołu z planami miny do Stanów Zjednoczonych, gdzie na ich podstawie opracowano podobną minę, M2, która została wprowadzona do uzbrojenia wewnątrz 1942, pomimo tego okazała się nadzwyczaj nieefektywna[5]. Amerykanie byli wobec wrażeniem skuteczności niemieckiej miny typu S w środku odparciu francuskiej ofensywy na Kraj Saary na początku II wojny światowej, tym samym nie bacząc na niepowodzenia miny M2 kontynuowano prace ponad podobnym rozwiązaniem. Po zakończeniu działań wojennych powstała wewnątrz Stanach Zjednoczonych poza M16 niezmiernie zbliżona konstrukcyjnie do rozwiązania niemieckiego[5].
Także Związek Radziecki, bazując na konstrukcji niemieckiej, opracował własną rodzinę min wyskakujących typu OZM. Konstrukcja min radzieckich była prostsza niż niemieckiego wzorca. Zamiast wypełnienia szrapnelami w środku postaci kulek to znaczy innych elementów metalowych w środku minie OZM-4 zastosowano odlewany korpus, którego rozbicie przebiegała samoczynnie w środku metoda przypadkowy. W późniejszym modelu OZM-72 powrócono do oryginalnej koncepcji miny także zastosowano wypełnienie z kawałków drutu stalowego. Obie wersje miny są do teraz (2007) produkowane także wykorzystywane wskroś siły zbrojne Rosji.
W innych krajach, wśród innymi wewnątrz Chinach plus Włoszech, też podjęto produkcję min wzorowanych na niemieckiej minie typu S. Ograniczenie wykorzystania min lądowych takich w charakterze pozór typu S jest w dzisiejszych czasach tematem debaty międzynarodowej. Broń ta jest uważana zbyt niehumanitarną, powoduje ofiary wśród osób cywilnych, w środku tym dzieci. Używanie min tego typu, w taki sposób jako większości min lądowych zostało ograniczone traktatem ottawskim (Konwencja o zakazie użycia, składowania, produkcji plus przekazywania min przeciwpiechotnych również o ich zniszczeniu) podpisanym wskroś 155 państw[12].